Posted by Paweł A. Makowski

korpus dyplomatyczny (w)

Przemówienia do korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej są wielowiekową tradycją. We współczesnym świecie stanowią unikalny komentarz do aktualnych spraw międzynarodowych, ukazując wnikliwą diagnozę stanu świata oraz porządku międzynarodowego. Ponadto, rozwijają pewną wizję świata opartą na poszanowaniu wartości moralnych. W tym miejscu chciałbym podkreślić, że papież jest nie tylko głową Kościoła katolickiego, ale także – w świetle prawa międzynarodowego – głową państwa: Stolicy Apostolskiej. W wielu krajach świata istnieje od dawna tradycja, iż głowa państwa, prezydent czy monarcha, spotyka się z korpusem dyplomatycznym. Podczas tych spotkań dokonuje się oceny sytuacji we własnym kraju oraz przedstawia swój punkt widzenia na najważniejsze sprawy międzynarodowe. Prezentuje się również zasady oraz cele polityki zagranicznej kraju, na którego czele stoi. W przypadku przemówień papieskich jest to perspektywa szczególna, bo jej podmiotem nie jest jedno państwo czy osoba będąca jego reprezentantem (warto dodać, że Stolica Apostolska jako państwo jest specyficznym podmiotem prawa międzynarodowego). Jest to perspektywa Kościoła powszechnego, a zatem uniwersalistyczna, nieograniczająca się do interesów określonego narodu czy państwa. Zanim przejdę do omówienia tematu, chciałbym podkreślić, że jednym z dowodów istnienia moralności dyplomacji jest również działalność Stolicy Apostolskiej. Na blogu, również będę odnosił się do nauczania papieskiego, które w ocenie wielu dyplomatów stanowi fundament moralności dyplomacji. Dlatego w kontekście tematu bloga, przemówienia papieskie będą stanowić idealne źródło informacji oraz wiedzy w kwestii moralności dyplomacji.

Po pierwsze; papież podkreślił, że:

„Stolicy Apostolskiej zależy na dobru każdego człowieka”.

U progu pontyfikatu papież Franciszek, spotkał się pierwszy raz z korpusem dyplomatycznym akredytowanym przy Stolicy Apostolskiej. Wskazał na kilka ważnych kwestii, które ukazują jego spojrzenie na sprawy międzynarodowe.

Papież podkreślił, że relacje z poszczególnymi krajami jakie łączą Stolicę Apostolską mają służyć dobru ludzkości. Zachęcając tym samym do dialogu nieliczne kraje, które dotychczas nie utrzymują relacji dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską.

Po drugie; uzasadniając wybór swojego imienia, papież podkreślił, że:

„Jednym z pierwszych powodów jest umiłowanie przez Franciszka ubogich. Jak wielu ubogich jest jeszcze na świecie! Na jak wielkie cierpienie napotykają! Na wzór św. Franciszka z Asyżu Kościół zawsze starał się troszczyć, opiekować się w każdym zakątku ziemi tymi, którzy cierpią z powodu nędzy”.

Papież wskazał, że współczesny świat dotyka bieda duchowa oraz zjawisko „dyktatury relatywizmu”. W tym kontekście papież zaapelował do dyplomatów, aby działali na rzecz budowania pokoju. Jak stwierdził papież:

„Nie ma jednakże prawdziwego pokoju bez prawdy! Nie może być prawdziwego pokoju, jeśli każdy jest miarą samego siebie, jeśli każdy może zawsze i wyłącznie domagać się swojego prawa, nie troszcząc się równocześnie o dobro innych, wszystkich, począwszy od przyrody, która łączy każdą istotę ludzką na tej ziemi”.

Po trzecie; odnosząc się do jednego z tytułów, jakie przysługują Ojcu Świętemu – Pontifex – to znaczy ten, który buduje mosty z Bogiem oraz między ludźmi. Papież podkreślił, że:

„Pragnie aby dialog między nami pomógł w budowaniu mostów między wszystkimi ludźmi, tak aby każdy mógł znajdować w drugim nie wroga, nie konkurenta, lecz brata, którego trzeba przyjąć i objąć”.

„Nie jest bowiem możliwe budowanie mostów między ludźmi, kiedy zapomina się o Bogu. Prawdą jest jednak także, iż nie można przeżywać prawdziwej więzi z Bogiem, zapominając o innych. Dlatego bardzo ważne jest intensyfikowanie dialogu między różnymi religiami. Myślę nade wszystko o dialogu z islamem i bardzo sobie cenię obecność podczas Mszy św. inaugurującej moją posługę tak wielu przedstawicieli władz religijnych i świeckich świata islamskiego. Ważna jest też intensyfikacja dialogu z niewierzącymi, aby nigdy nie dominowały różnice, które dzielą i ranią, lecz pomimo różnorodności zwyciężyło pragnienie budowania prawdziwych więzi przyjaźni między wszystkimi narodami”.

Zachęcam do lektury całego przemówienia, które jest dostępne w poniższym pliku:

Przemówienie do korpusu dyplomatycznego

herb.papieza

 

Zdjęcie: wiadomosci.wp.pl