Posted by Paweł A. Makowski

Czy dialog powinien wyznaczać drogę współczesnej dyplomacji?

Już niebawem Jan Paweł II, zostanie oficjalnie wyniesiony na ołtarze. Użyłem słowa „oficjalnie” nieprzypadkowo, ponieważ jego świętość była już dostrzegana za życia.

Przez kolejne trzy niedziele, będę zamieszczał wpisy, odnoszące się do jego nauczania. Ich najważniejszym celem jest zwrócenie uwagi na wielki fenomen Papieża Polaka, który wpłynął na losy współczesnego świata w którym żyjemy. Chciałbym, aby te wpisy, pomogły w przygotowaniu do uroczystości kanonizacyjnej, a także były wyrazem wdzięczności za wielką spuściznę, jaką po sobie pozostawił.

Ponadto, wpisy zapoczątkują nową kategorię, która będzie zatytułowana „Refleksje”, a zamieszczane w niej treści, będą osobistymi przemyśleniami związanymi z tematyką bloga.

W pierwszym wpisie na temat Jana Pawła II, poruszę temat dialogu, który jest jednym z ważniejszych wątków papieskiego nauczania do dyplomatów. Na temat dialogu pisałem już we wpisie pt.: „Znamiona prawdziwego dialogu”, wskazując na to, co do niego prowadzi. Jednak w dzisiejszym wpisie poszerzę ten temat.

Czym jest dialog?

Jan Paweł II nauczał, że dialog to coś więcej niż wymiana poglądów, krytyka, spór czy kłótnia, Dialog zaczyna się od spotkania człowieka z człowiekiem, od cierpliwego słuchania, zadawania pytań, aż po możliwość wypowiedzenia się. Tak rozumiany dialog zakłada otwartość i dobrą wolę oraz wzajemny szacunek.

Dialog jako postawa

Papież podkreślał, że dialog w życiu międzynarodowym wychodzi od postawy poszczególnych dyplomatów, która prowadzi do integralności z tymi wszystkimi, którzy uczestniczącą w tym dialogu. Przyjęcia takiej postawy, prowadzi do zachowania własnej tożsamości. Nigdy nie jest kapitulacją, czy handlem wyznawanymi wartościami. Być może dlatego prowadzony przez papieża z Polski dialog, często wydawał się asymetryczny. Jednak nie był on monologiem, brakowało tylko adekwatnych odpowiedzi ze strony partnerów z którymi Papież prowadził dialog.

Od czego zaczynać dialog?

Jan Paweł II apelował, że dialog należy zaczynać od siebie. Jednak wymaga to, aby każdy człowiek był integralny z własnymi przekonaniami.  Nie jest możliwe wejście w dialog z człowiekiem, który pokazuje podwójne oblicze i działa nieklarownie, dwuznacznie, bo nosi coś w zanadrzu; czyli co innego myśli, a co innego mówi i czyni. Taki człowiek jest właściwie zamknięty na dialog, na spotkanie z drugim. Dlatego zachodzi potrzeba nauki dialogu z drugim człowiekiem, zaczynając najpierw od siebie samego i dążąc do wewnętrznej zwartości.

Czego uczy dialog?

Jan Paweł II wymienia sześć elementów:

– szacunku dla każdej osoby ludzkiej,

– szacunku dla prawdziwych wartości i kultury innych,

– szacunku dla słusznej autonomii i prawa innych do samostanowienia,

– przezwyciężania własnego egoizmu, aby zrozumieć i popierać dobro innych;

– włączania własnych środków w rozwój dialogu społecznego dla postępu i rozwoju, płynących z równości i sprawiedliwości,

– budowania struktur, które sprawią, że dialog będzie trwałym znamionem świata.

W świetle papieskiego nauczania, można dojść do przekonania, że dialog powinien być czynnikiem, który wyznacza drogę współczesnej dyplomacji. Natomiast świadomość jego znaczenia w działaniach dyplomatycznych, powinna skłaniać do refleksji nad koniecznością jego nieustannej budowy.

Zdjęcie: www.tapeta-czlowiek-droga.na-telefon.org