Posted by Paweł A. Makowski

mpd.(w)

W kolejnym wpisie z serii zatytułowanej: „Model idealnego dyplomaty”, zostanie omówiona następna cecha, jaką jest: Poznanie własnej profesji.

Należy zwrócić uwagę, że skłonność poznawcza, jak również głębsze zainteresowanie własną profesją, organizacją międzynarodową lub krajem urzędowania, przy których dyplomata jest akredytowany, wymaga stałego poszerzania wiedzy w tym zakresie. Bez wspomnianego poznania, pracę dyplomaty będzie cechować „jałowość”, a co za tym idzie brak twórczości. Najlepiej jeżeli praca stanie się pewnego rodzaju pasją, jaką można w sobie świadomie wyrabiać. Nie chodzi więc tylko o bierne poznawanie, ale o aktywny stosunek do otaczającej nas rzeczywistości, w ramach własnych możliwości. Zacytować tutaj można słowa Przemysława Grudzińskiego:

„Traktuj świat jakim jest, ale popychaj go w kierunku, jakim powinien iść”.

Należy zauważyć, że dążeniom poznawczym z natury rzeczy, powinna towarzyszyć umiejętność, a także zręczność w poszukiwaniu, inicjowaniu oraz utrzymywaniu kontaktów. Natomiast tam gdzie to możliwe, również przyjaźni, bez których trudno jest realizować założenia, które wynikają z  modelu profesjonalnego dyplomaty.

Należy wyraźnie podkreślić, że poznanie własnej profesji, oznacza również poszerzanie horyzontów, rozwoju własnego światopoglądu oraz samodzielności myślenia, jak również odchodzenia od zdarzajacego się w polskiej dyplomacji, tradycyjnie pojmowanego realizmu oraz prowincjonalizmu. Dlatego należy inwestować w szeroko pojęte relacje ze światem. Szczególnie poważnie, należy traktować obowiązek stałego podnoszenia kwalifikacji oraz dokształcania, regularnego czytania fachowej literatury, począwszy od czasopism dyplomatycznych, biuletynów oraz pism merytorycznych na placówce w kraju pobytu, kończąc na blogach związanych tematycznie z dyplomacją. Można dodać, że pożądane czytelnictwo, powinno także obejmować literaturę piękną, gdyż ona pobudza wyobraźnię,, kreatywność oraz otwiera na poznanie współczesnego świata.

W następnym wpisie, zostanie omówiona kolejna cecha: Prawdomówność.

Wstęp do omawianego zagadnienia, znajduje się we wpisie pt.: „Model idealnego dyplomaty”.

Źródło: J.M. Nowak, Model idealnego dyplomaty, w: Polski Przegląd Dyplomatyczny 6/2008.

Zdjęcie: beyondearthseries.files.wordpress.com