Posted by Paweł A. Makowski

„Rozmyślnie popełniać drobne błędy”

 

Gracjan podkreśla, że lekkie zaniedbania dodają czasem blasku rzeczom doskonałym. Zawiść posługuje się ostracyzmem i to z tym większą zaciekłością – im mniej ma ku temu podstaw. Zarzuca się nieskazitelnej cnocie, że jest bez zarzutu. Im wyżej wznieść się zdołała, tym łatwiej w niej – wszystko potępią. Istne to oko argusowe, co doszukuje się błędów w najpiękniejszych tworach, z gorzką, być może, świadomością, że nie stać by go było na nic podobnego. Z krytyką bywa tak, jak z gromem, który zwykle spada na najwyższe szczyty.

Nie zawadzi przeto uśpić niekiedy swą czujność – jak to poczciwy czynił Homer – i zdradzać niejakie braki: w sposobie rozumowania czy pod względem zapału (nie obrażając jednak nigdy poczucia słuszności!), wszystko – gwoli uśmierzeniu ludzkiej niechęci i by nie rozlał się szerzej ropień złego humoru. Dla utrwalenia swej dobrej sławy – mignąć jak gdyby płachtą przed ślepiami zawistnej bestii.

Więcej informacji na temat dzieła we wpisie pt.: „Brewiarz dyplomatyczny”.

Źródło: B. Gracjan, Brewiarz dyplomatyczny (przeł.) B. Gajewicz, Warszawa 2004.

Zdjęcie: pl.wikipedia.org