Posted by Paweł A. Makowski

Rozpoczynając rozważania na temat etosu twórczej pracy dyplomaty, w pierwszej kolejności należy podkreślić, że nie jest to zwykła praca. Wiąże się ona nie tylko z pracowitością oraz kreatywnością, które są niezbędne dla realizacji określonych zadań, ale również ze służbą dla dobra kraju.

O ile w przypadku prywatnego przedsiębiorcy, indywidualna pracowitość i kreatywność, zawsze stanowią cechy, które służą jemu oraz firmie, oddziaływując pośrednio na dobro wspólne, o tyle w pracy dyplomaty wspomniane powyżej cechy, powinny służyć przede wszystkim państwu, a co za tym idzie bezpośrednio dobru wspólnemu (dobru całego społeczeństwa).

Współczesna etyka dyplomacji

Powinna zawierać jeszcze więcej pierwiastków, które będą służyć dobru wspólnemu, a czasami nawet altruistycznemu podejściu do realizacji określonych zadań. Współczesna dyplomacja realizuje coraz bardziej złożone zadania. Obejmuje swoją aktywnością coraz to nowsze obszary życia międzynarodowego, odgrywając tym samym coraz większą rolę jako stymulator oraz regulator procesów społeczno-gospodarczych, szczególnie w dobie kryzysu z jakim zmaga się współczesny świat. W taki sposób dyplomacja może i powinna włączać się w szerokie aspekty kreatywności oraz innowacyjności, które realizowane są w wielu krajach.

Formy twórczości

Możemy wymienić trzy najważniejsze formy twórczości, które powinna realizować współczesna dyplomacja. Należy do nich:

Twórczość indywidualna – realizowana przez jednostkę.

Twórczość grupowa – realizowana przez grupę ludzi.

Twórczość społeczna – realizowana nie tylko przez autorów danych projektów czy działań, ale również wszystkich, którzy biorą aktywny udział w ich wdrażaniu, jak również tych, którzy te procesy upraszczają.

Gospodarka

Jeżeli Europa, a wraz z nią Polska, ma stać się (zgodnie z założeniami Strategii Lizbońskiej) najbardziej konkurencyjną gospodarką świata, to każda placówka dyplomatyczna oraz instytucje i organizacje międzynarodowe powinny brać udział w tym procesie.

Należy podkreślić, że od jakości pracy dyplomatów w dużym stopniu zależy, czy państwa członkowskie Unii Europejskiej będą mogły realizować zamierzone cele. Również od ich aktywności zależy to, czy światowe korporacje zechcą inwestować, przynosząc nie tylko kapitał i miejsca pracy, ale również nowoczesne technologie.

Narodowe bogactwo

Dla jego budowania należy stosować koncepcje i narzędzia strategicznego zarządzania rynkowego. We współczesnym świecie dyplomatów, polityków oraz urzędników państwowych można nazwać menedżerami przedsiębiorstwa, którzy powinni wykazywać się strategicznym zarządzaniem. Z pomocą przychodzi nam sześć najważniejszych czynników, które wymienia S. Kotler jakie powinny być brane pod uwagę:

  1. Globalizację
  2. Protekcjonizm
  3. Transnacjonalizację korporacji wielonarodowych
  4. Rozwój technologii
  5. Konflikty polityczne
  6. Wzrost świadomości ekologicznej

Aby współczesna dyplomacja mogła z powodzeniem rozwiązywać wymienione powyżej problemy, powinna posiadać swój twórczy etos.

Źródło: A. Mirski, Etos twórczy w administracji publicznej, w: Etos urzędnika, (red.) D. Bąk, Warszawa 2007.