Posted by Paweł A. Makowski

Dzisiaj obchodzimy i świętujemy 96 rocznicę odzyskania niepodległości. Pamiętajmy szczególnie o tych, którym zawdzięczamy wolną Polskę. Wiele pokoleń pracowało, poświęcało się, tworzyło kulturę narodową, tworzyło ojczyste dzieje, abyśmy mogli podjąć to całe dziedzictwo oraz budować jeszcze lepszą przyszłość.

Niech w zadumę dzisiejszego dnia, wprowadzi nas piękny wiersz Marii Konopnickiej pt. „Ojczyzna”.

„Ojczyzna”
Ojczyzna moja – to ta ziemia droga,
Gdziem ujrzał słońce i gdziem poznał Boga,
Gdzie ojciec, bracia i gdzie matka miła
W polskiej mnie mowie pacierza uczyła.
Ojczyzna moja – to wioski i miasta,
Wśród pól lechickich sadzone od Piasta;
To rzeki, lasy, kwietne niwy, łąki,
Gdzie pieśń nadziei śpiewają skowronki.
Ojczyzna moja – to praojców sława,
Szczerbiec Chrobrego, cecorska buława,
To duch rycerski, szlachetny a męski,
To nasze wielkie zwycięstwa i klęski.
Ojczyzna moja – to te ciche pola,
Które od wieków zdeptała niewola,
To te kurhany, te smętne mogiły –
Co jej swobody obrońców przykryły.
Ojczyzna moja – to ten duch narodu,
Co żyje cudem wśród głodu i chłodu,
To ta nadzieja, co się w sercach kwieci,
Pracą u ojców, a piosnką u dzieci!

Zapraszam również do lektury zeszłorocznego wpisu, z okazji Narodowego Święta Niepodległości: „Ślubuję Ci, mój kraju”.

Zdjęcie: ustrzyckidomkultury.pl